Red Star Line

De Amerikaanse droom

De Grote Droom om de oceaan over te steken en ver weg een nieuw leven te beginnen, bij het Red Star Line museum weten ze er alles van. En wij nu ook, met dank aan de spannende kindernocturne die ze daar organiseren.

In wat ooit het controlestation voor derdeklas passagiers was, schepen we met z’n allen in voor een wonderlijke tocht langs herinneringen, overblijfselen en getuigen van die grote oversteek van destijds. Tussen 1873 en 1934 waagden twee miljoen Europeanen zich aan boord van een van de Red Star Line schepen, om koers te zetten naar de VS. Voor al die mannen, vrouwen en kinderen was deze plek hun laatste voet op het Europese vasteland. Kapitein Josiane – grote pet, kordate blik – legt ons uit dat van die twee miljoen, er zo’n 200.000 Belg waren. ‘Hier zette je je koffers neer’, wijst ze, ‘en die gingen dan de ketel in om ontsmet te worden.’ Als ze horen dat de mensen vervolgens één uur lang onder de douche moesten, zien we de kinderen bleek wegtrekken. Zelfs vijf minuten vinden ze al geen pretje. Terwijl de landverhuizers brandschoon werden onder de douche, werden ook hun kleren ontsmet.

Voor we verder mogen, wordt er gecheckt of onze namen wel op de passagierslijst staan. Dat blijkt gelukkig het geval te zijn. Felix en Mirtha poseren met pak en zak voor een laatste foto. In hun ogen zie je de dromen van een Nieuw Leven al glinsteren. Twee weken duurde de overtocht. Om een ticket te kunnen betalen, moesten reislustigen één à twee jaar sparen. We struinen langs een prachtige maquette van de Vaderland en bewonderen ook de Belgenland, het mooiste schip van de vloot, dat al luxueuze faciliteiten als stromend water en electriciteit had.

Wafels en Playmobil

Wat neem je zoal mee naar die nieuwe wereld? De familie Hutlet twijfelde niet: zij staken in 1892 hun dierbare wafelijzer in hun koffer, waarmee ze zich verzekerden van een blijvende voorraad Belgische wafels ginder ver in Amerika. ‘Ik zou mijn Lego meenemen’, zegt Felix. ‘En het recept voor cuberdons. Mijn boeken van de Grijze Jager en een zoutvaatje zou ik ook in mijn koffer stoppen. En o ja, mijn ticket’, voegt hij er praktisch aan toe.  Mirtha zou gaan voor haar knuffel en haar favoriete Playmobil. ‘En best ook een warme jas, een slaapzak en een tent. En een kussen, zou dat er nog bij kunnen denk je?’

Bij een kwieke matroos komen we te weten wat de reizigers zoal te eten kregen op de avond voor ze vertrokken: vermicellisoep, stoofvlees met pruimen en bruin en wit brood. ‘Dat stoofvlees wil ik ook wel, met frietjes erbij. En ook een bord spaghetti. En popcorn en een ijsje’, maakt Mirtha er meteen een feestmaal van. Maar voor we onze tanden in het stoofvlees kunnen zetten, moeten we eerst nog langs bij de dokter. Daar worden we gecheckt op luizen en ander ongedierte dat niet welkom is over de oceaan. Alleen als we fit en gezond zijn, mogen we aan boord. Een filmpje toont hoe er genadeloos gecontroleerd werd op een besmettelijke oogziekte. ‘Dat ziet er pijnlijk uit, met een tandenstoker in je oog!’ roept Felix verschrikt uit. ‘Oei, ik wil al niet meer naar Amerika’, zucht Mirtha.

Een strenge beambte vraagt ons dingen als: ‘Kan je lezen? Kan je schrijven? Kan je goed werken?’ We antwoorden op alles maar ja en dan is het zover: we gaan aan boord. Daar is het best oké. De kinderen mogen oude spelletjes spelen, terwijl wij mijmerend over de onmetelijke oceaan uitkijken. De tijd vliegt, want voor we het goed en wel beseffen roept de kapitein al om: ‘binnen enkele ogenblikken komen wij aan in de haven van New York City!’ Snel de boot af, of straks zitten we terug in Antwerpen. Felix en Mirtha kijken rond in hun nieuwe thuisland en vinden het best te pruimen. Allebei schrijven ze een postkaartje naar de achterblijvers in België. ‘Ik ben goed aangekomen. Het is hier mooi. Hopelijk komen jullie ook snel’, staat er bij Felix. Mirtha schrijft: ‘Het is vlotjes gegaan, maar de bagage is heel zwaar.’ Tja, dat zal wel met die tent en die paar kilo Playmobil in je koffer.

Kindernocturne op de eerste en laatste vrijdag van elke schoolvakantie van 18u tot 21u. Er zijn ook gezinsrondleidingen op elke eerste woensdag van de maand van 14u30 tot 16u en je kan op eigen houtje een tocht door het museum maken met de familiekoffer. Die kan vooraf gereserveerd worden op rsl_balie@stad.antwerpen.be.

Red Star Line museum, Montevideostraat 3,
2000 Antwerpen. Info: www.redstarline.be

LOW_GVB_Red Star Line_DSCF0965 LOW_GVB_Red Star Line_Nocturne_fy0p1316 LOW_GVB_Red Star Line_Nocturne_fy0p1322 LOW_GVB_Red Star Line_Nocturne_fy0p1332 LOW_GVB_Red Star Line_Nocturne_fy0p1336 LOW_GVB_Red Star Line_Nocturne_fy0p1339 LOW_GVB_Red Star Line_Nocturne_fy0p1367 LOW_GVB_Red Star Line_Nocturne_fy0p1370 LOW_GVB_Red Star Line_Nocturne_fy0p1380 LOW_GVB_Red Star Line_Nocturne_fy0p1403 LOW_GVB_Red Star Line_Nocturne_fy0p1416 LOW_GVB_Red Star Line_Nocturne_fy0p1411 LOW_GVB_Red Star Line_Nocturne_fy0p1431 LOW_GVB_Red Star Line_Nocturne_fy0p1448 LOW_GVB_Red Star Line_Nocturne_fy0p1449 LOW_GVB_Red Star Line_Nocturne_fy0p1457 LOW_GVB_Red Star Line_Nocturne_fy0p1459 LOW_GVB_Red Star Line_Nocturne_fy0p1463 LOW_GVB_Red Star Line_Nocturne_fy0p1480