Kraak de code: het MIAT in Gent

Het Gentse MIAT – Museum over industrie, arbeid en textiel – pakt geregeld uit met dampend verse museumspelen, zoals de Kidkastkraak. Wij gingen een en ander eigenhandig testen.

Lucy en Mirtha stormen de permanente expo Wereldwijdwerken op de vierde verdieping binnen. Ze hebben net een fijne workshop Breiplankbreien achter de rug in de MIAT Factory, waar kinderen geregeld zelf aan de slag kunnen voor het betere artisanale werk. Na de handgemaakte sjaal – oké, in wording – , is het tijd voor het fenomeen industrialisering en hoe dat de afgelopen 200 jaar het leven heeft gekleurd en veranderd.

Kraak de code

Er moet een code gekraakt worden, zo gaat het gerucht, en daar willen de meisjes meteen hun tanden in zetten. Maar eerst maken we kennis met Flor, Felix, Emma en Kristel. Op papier dan toch, want dit viertal zal de kinderen doorheen het hele parcours opdrachten geven vanuit het boekje dat bij het spel hoort. Flor is de oudste: deze noeste fabrieksarbeider werd geboren in 1840. Zijn kleinzoon Felix is van 1910 en trouwde in 1938 met Emma. Samen hebben ze een resem kleinkinderen, waarvan Kristel er eentje is. Een familiegebeuren dus, waarbij de verbluffende evolutie doorheen drie verschillende generaties centraal staat.

‘Aan de kinderen wordt gevraagd om al hun spullen op te schrijven’

We steken van wal met Flor, die getrouwd was met Monica. Samen hadden ze vijf kinderen. Flor heeft weinig bezittingen en vindt dat prima, zegt hij. ‘Wat zou ik moeten doen met zoveel dingen?’ Aan de kinderen wordt gevraagd om al hun spullen op te schrijven of te tekenen in het boekje. Dit resulteert in een eindeloos lijstje en een confronterend gevoel. Zeker wanneer Flor ook nog opmerkt: ‘Als er iets stuk gaat, gooien we het niet weg maar proberen we het te repareren. Kijk maar eens goed naar onze schalen van aardewerk.’

Krap beluikhuisje

De meisjes luisteren via een koptelefoon naar het levensverhaal van Monica, die al vanaf haar elf jaar in de fabriek moest gaan werken. Ze stappen verwonderd rond in het krappe beluikhuisje waar het gezin woonde. In het midden staat het bed. ‘Dat ligt hard!’, zegt Mirtha. ‘En het maakt zoveel lawaai als je je omdraait.’ Lucy reageert: ‘Als ik een arbeider van vroeger was, dan zou ik toch al blij zijn dat ik niet op de grond moest slapen.’ ‘Dat is waar,’ zegt Mirtha. ‘Plus, als je dit bed gewend bent, dan zou je onze matrassen van nu waarschijnlijk veel te zacht vinden.’ Ze lossen een aantal opdrachten op en (‘Yes!) dat levert alvast een eerste letter van de te kraken code op.

‘Dat naar school gaan ooit een luxe was, vinden ze toch wel raar’

De volgende halte is Felix, kleinzoon van Flor, die als leerjongen bij een timmerman werkte. Felix is er ten opzichte van zijn grootvader al ferm op vooruit gegaan: kinderarbeid werd verboden in 1914. Hij leerde dus lezen en rekenen. De meisjes kijken een tikje meelevend. Dat naar school gaan ooit een luxe was, dat vinden ze toch wel raar. Geef ons maar de fabriek in plaats van staartdelingen en AVI-niveaus, zie je hen denken. Al snuisterend door het leven en de spullen van Felix, ontdekken ze dingen als het spaarboekje van de ASLK, een vouwmeter en een ouderwetse fiets.

Choco en zeep

Emma doet op haar beurt een boekje open over het moderne huishouden: ze heeft het over choco, verpakte zeep en boodschappen doen in een nieuwerwets soort winkel waarbij je zélf je aankopen in een kar legt. Ook hier vallen weer letters te sprokkelen voor de code. We eindigen met kleindochter Kristel, die ter wereld kwam in 1975. Haar kamertje ziet er verdacht herkenbaar uit, met de knipsels van Sandra Kim en Abba, de pot Kwatta en haar neiging tot vegetarisme.

Er wordt wat gepuzzeld met de verzamelde letters en dan volgt het doorbraakmoment: de kraak is volbracht. Tot slot worden de speurders nog gewezen op het feit dat er in lageloonlanden nog steeds kinderen moeten werken in fabrieken. Vaak maken ze kleren. De meisjes checken de labels in hun eigen kleding. Lucy’s rok is gemaakt in België, haar T-shirt in Bangladesh. Mirtha’s jurk is made in China. Tja, dan toch maar liever staartdelingen en AVI-niveaus?

MIAT – Museum over industrie, arbeid en textiel, Minnemeers 10, 9000 Gent. Info: www.miat.gent.be. Bij het museumspel Kidkastkraak hoort een doeboekje met opdrachten, dat je aan de balie kan kopen voor € 1.

Nog meer leuke tips voor een weekend Gent met kinderen? Kijk dan zeker ook eens naar Madam Bakster, het Design Museum, Graffiti Tour en Eat Love.

 

 

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

3 thoughts on “Kraak de code: het MIAT in Gent

  1. Gisteren de KidKastKraak-route gedaan met de meisjes hier én met zijn allen echt super genoten van het museum (in het geval van deze speurtocht vooral op de 4de verdieping gesitueerd maar absoluut niet storend vind ik).
    Meisjes hier zijn 8 en 10 en vonden het geheel écht superleuk.
    Afgesloten met een zelfgemaakte limonade in het bijhorende café dat ook erg kindvriendelijk is en bovendien gezellig. Een aanrader!

    1. Dag Cathy, Bedankt voor jouw fijne reactie! Het MIAT is echt een zeer fijn museum, er valt altijd wat te beleven (ook hun workshops zijn erg de moeite!). We zijn echt blij om te horen dat die meisjes zich goed hebben geamuseerd.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Vul de captcha in *