Beroep: heks

Beroep: heks

In deze reeks interviewen de jonge Dingenzoekers telkens iemand over zijn of haar beroep. Aan het woord vandaag: heks Kamille.

DZ: Vanwaar komt je naam?

HK: Toen ik een heel klein meisje was, een jaar of zeven, plukte ik al bloemetjes in de tuin. Daar goot ik dan warm water op. En dat werd thee, kamillethee. Soms maakte ik er ook een krans van, om op mijn hoofd te zetten. De buurman zei altijd: “Hela, heksje Kamille! Waarop ik dan als klein meisje zei: ‘Maar ik ben helemaal geen heks!’. En de buurman weer: ‘Maar wie plukt er dan al die bloemetjes voor thee?’. Zo ben ik aan mijn naam gekomen.

DZ: Word je heks, of ben je zo geboren?

HK: Het kan allebei. Je kan voor heks leren, maar ik denk dat ik geboren ben als heks. Zelfs mijn mama zei dat ik een speciaal kindje was. Ik droeg altijd strepen kousen en lange kleedjes. Dat vonden de andere kindjes wel een beetje raar. Later ben ik gaan lesgeven in een school. Ook daar vonden ze mijn kleding een beetje vreemd, en vroegen ze zich wel eens af of de kinderen daar niet bang voor waren. Maar de kinderen aan wie ik les gaf, kenden me en dat was allemaal geen probleem. Nadien heb ik dan toch eens wat gekleurde heksenkleedjes gekocht. Ik droeg ook nooit schoenen, altijd klompen. Maar dat was ook niet goed. Want die maakten dan weer zoveel lawaai. Dus ben ik maar laarzen beginnen dragen. Heksen dragen klompen of laarzen.

DZ: Hoe vlieg je op een bezem?

HK: Dat is heel moeilijk. Het duurt jaren voor je het echt kan, maar ik oefen heel veel. Hier leer ik kinderen op een bezem vliegen. Maar de allerkleinsten gaan gewoonlijk niet in de lucht omdat dat niet mag van hun mama. Het is best gevaarlijk. Ze leren vooral hoe je moet stoppen, dat is het moeilijkste. Het evenwicht is bij het vliegen erg belangrijk. Maar onthou goed: dromen is ook een beetje vliegen.

DZ: Hebben heksen altijd poezen?

HK: Ik heb er drie. Ik ken geen enkele heks die geen poezen heeft. Dat komt omdat alle heksen van dieren houden. En een poes kan je lekker knuffelen.

DZ: Kan jij toveren?

HK: Wel, ik heb zo een heel oud boek. Zo een hele speciale met een slot en gouden blaadjes in een vreemde taal. Maar eigenlijk heb ik geen boek nodig. Als klein kindje gebeurde er al van alles. Soms wist ik niet eens wat ik deed, maar dan zeiden mijn viendinnetjes: “Kamille, jij kan toveren!”. Als er kindjes op bezoek komen, vragen ze al wel eens om te toveren. Gisteren hebben we bijvoorbeeld een ei betoverd! We waren de eitjes gaan rapen bij de kippen, en na het uitspreken van een toverspreuk merkten we dat één eitje net ietsje donkerder was geworden. We hebben het eruit gehaald. Telkens we aan dat eitje kwamen, draaide het. Het bleef maar draaien! En de andere eitjes konden niet draaien. Gek hé?

DZ: Maar hoe kan dat dan?

HK: Soms gebeurt dit gewoon. Toen ik nog een kind  was, ging ik altijd samen met een vriendje naar school. Hij kreeg een centje voor een kauwgom, want er stond een kauwgomballenautomaat naast een café en dan kon hij er zo een paar draaien. Ik kreeg geen centje omdat mijn mama niet wou dat ik kauwgom at. Maar op een dag gebeurde er iets vreemds. We kwamen langs de automaat, mijn vriendje draaide er een paar. Ik draaide daarna ook eens, gewoon, zomaar. Toen kwamen alle kauwgomballen er zomaar uitgerold! We hebben ze dan uitgedeeld in onze klas.

DZ: Wat is je lievelingskleur?

HK: Dat verandert al eens. Het hangt een beetje af van het weer. Nu is het herfst, en als heks hou ik erg van de natuur, dus nu is mijn lievelingskleur bruin. Omdat dat de kleur is van de grond en de herfstblaadjes. Ik hou ook enorm van groen, vooral als het lente is en het gras is mooi groen. Van oranje word ik blij. Paars is een beetje een geheimzinnige kleur. Ik draag ook veel zwart omdat dat een beetje een magische kleur is. Maar ik hou vooral van de natuur, en dat zie je in mijn kledij. Mijn kleed bijvoorbeeld, dat heeft net dezelfde kleur en patroon als de pluimen van mijn parelkippen.

DZ: Heks zijn, is dat fijn?

HK: Enorm! Toen ik klein was, vond ik het heel fijn. Maar later was dit niet altijd zo prettig. Omdat grote mensen het toch wel raar vinden als je anders bent. Daar was ik heel droevig om. Ik besliste al snel dat ik niet meer verdrietig wou zijn. En dat is gelukt! Nu ben ik heel blij dat ik een heks ben. Ook kinderen vinden het leuk dat ik een heks ben. Iedereen is anders, het is niet erg dat je anders bent.

DZ: Kunnen heksen vliegen zonder bezems?

HK: In mijn hoofd kan ik overal komen. Je hoeft daarvoor geen heks te zijn. Kinderen kunnen dat ook! Daarom vind ik boeken zo leuk. Je leest over iets, en dan lijkt het of je daar echt bent.

DZ: Kan je nog enkele tips geven voor kinderen die ook heks willen worden?

HK: 1) Eet elke morgen een geluksboontje. 2) Kies je bezem zorgvuldig uit, je bezem moet net ietsje groter zijn dan jezelf. Zo heb je nog plaats voor een poes of een muis. 3) Ik eet elke morgen munt, daar word je vrolijk van! 4) Takken hebben soms gezichtjes. Als je er eentje vindt, hou hem dan zeker bij.

Heksje Kamille heeft ook een boek geschreven: Heksje Kamille… wat een gekke meid! Hierin vertelt ze verhalen uit haar kindertijd. Het is een boekje met cd voor flinke lezers vanaf 8 jaar, met allerlei heksgerelateerde liedjes en activiteiten. Magisch!

Je kan Heksje Kamille zelf een mail sturen op hekskamille@hotmail.com

Heks Kamille Heks Kamille Heks Kamille Heks Kamille Heks Kamille Heks Kamille Heks Kamille Heks Kamille Heks Kamille Heks Kamille Heks Kamille Heks Kamilleheksje Kamille