Het nachtwerk begint zijn tol te eisen

Het nachtwerk begint zijn tol te eisen

Vandaag is het zover! De goedheilig man uit Spanje balanceerde afgelopen nacht als vanouds op onze daken en liet, voor wie braaf was tenminste, heel wat fijns en lekkers achter. Wij hadden de eer en het genoegen om met Sinterklaas te spreken.

We zeggen het maar eerlijk: dit interview ging gepaard met knikkende knieën en zwetende handpalmen. Het is tenslotte de Sint! Gelukkig stelde de fijne kindervriend ons dadelijk op ons gemak.

Sinterklaas: ‘Ik zie dat je wat bleek wegtrekt, daar bij je neus. Maar je moet niet verlegen zijn hoor, ik ben ook maar een mens. Stukje marsepein?’

Euh, graag. U bent maar een mens, zegt u, maar u bent wel een heilige.

Sinterklaas: ’Ach ja, hoe gaat dat. Je redt eens wat kinderen hier, doet een milde schenking daar en hop, het Vaticaan deelt medailles uit. Je moet dat allemaal niet te serieus nemen. Maar pas op, ik klaag niet. Het leven van een heilige is best oké. Ik heb zelfs mijn eigen stoomboot!’ (bulderlach)

Verkeert u nog altijd in goede gezondheid? U bent tenslotte niet meer van de jongsten. En het is toch zwaar werk dat u doet.

Sinterklaas: ‘Buiten wat krakende knoken en een beetje haaruitval mag ik niet klagen. Dat mijn haar dunner wordt is trouwens niet zo’n probleem: ik draag in het openbaar toch altijd mijn mijter. Maar mijn job is inderdaad zwaar, vooral het nachtwerk begint soms zijn tol te eisen. Vanaf het moment dat ik aankom in België, moet ik mijn hele bioritme omgooien. Hele nachten hos ik over de daken met Zwarte Piet en mijn paard. Dat paardrijden is nogal belastend voor mijn rug, maar zeg nu zelf, Sinterklaas op een brommer zou nogal belachelijk zijn. Overdag komt het er vaak niet van om wat te rusten, omdat ik dan mijn handen vol heb aan prospectie in speelgoedwinkels.’

Doet u wel eens aan sport om in vorm te blijven?

’Mijn kind, daar heb ik geen tijd voor. De zomer is wel een tamelijk rustige periode in mijn branche, dus dan speel ik wel eens petanque. Maar telt dat eigenlijk wel als sport?’

Niet echt. Ik vraag het maar omdat er geruchten zijn dat u…

’In de weekends aan kunstschaatsen doe, ik weet het, ik weet het. Ik heb die geruchten ook opgevangen, maar laten we het erop houden dat ik in mijn vrije tijd doe wat ik zelf wil. Ook al vindt men zo’n blinkend paars kostuum niet gepast voor een heilige. Ander onderwerp graag.’

Laten we het eens over uw baard hebben. Die ziet er altijd onberispelijk uit. Hoe doet u dat?

’Ik ben blij dat je dat opmerkt, want in mijn baard steek ik veel tijd. Elke ochtend wrijf ik hem in met verse citroenolie, die in Spanje speciaal voor mij wordt geperst in een biologische boomgaard in het zuiden. Waar ik ook ben, mijn flesje citroenolie heb ik altijd op zak. Hier, in een ingenaaide binnenzak onder mijn mantel. (heft zijn kleed op en toont het flesje, waarbij we ook een mooi zicht krijgen op de lange kanten onderbroek van de Sint) Verder knipt Zwarte Piet mijn baard bij als dat nodig is, om hem mooi in vorm te houden. En hij controleert uiteraard na elke maaltijd of er geen restjes pasta, tomatensaus of pistolet in zijn blijven hangen.’

Proeft u zelf wel eens van het snoepgoed dat u de kinderen brengt?

’Toen ik jonger was, is me dat wel een paar keer overkomen. Het probleem was dat als ik er eenmaal van begon te snoepen, ik niet meer kon stoppen. Dan at ik alle chocolade Sinten op en had dat kind niks meer. Je begrijpt dat ik me zo’n zaken in mijn job niet kan veroorloven. Dus tegenwoordig blijf ik overal maar vanaf. Het moeilijkst om aan te weerstaan vind ik die suikeren sigaren. Dat volle, zoete aroma, de manier waarop die substantie smelt op je tong… Soit, het is mijn taak om de kinderen gelukkig te maken, niet mezelf.’

Vanwaar komt eigenlijk die behoefte om kinderen blij te maken?

’Goeie vraag. (denkt na) Misschien omdat ik er zelf geen heb? Het is best mogelijk dat ik graag een soort extra opa wil zijn voor alle kinderen.’

Zou u op uw verjaardag niet graag zelf eens een cadeau krijgen in plaats van altijd cadeaus aan anderen te geven?

’Ik kan niet zeggen dat het idee nog nooit door mijn hoofd is geflitst, ik heb tenslotte ook af en toe mijn gevoelige momenten. Maar ik heb mijn geluk altijd gehaald uit het geven, en dat zal ook wel zo blijven. Trouwens, aan wie zou ik dan een cadeau moeten vragen? Ik ben zélf Sinterklaas. Aan de Kerstman misschien… (opgetogen) Je hebt me op een idee gebracht! Op kerstavond ga ik mijn sok hangen, wie weet wat er de volgende dag inzit.’

Wat wij ons altijd al hebben afgevraagd: is Zwarte Piet nu eigenlijk een échte zwarte, of is dat gewoon roet van de schouw op zijn gezicht?

’Tja, daar bestaan veel misverstanden over. Maar ik zal het je voor eens en voor altijd duidelijk maken: Zwarte Piet is zo blank als jij en ik, hij heeft gewoon een vuile job. Ik bedoel maar, als de mensen hun schoorstenen wat beter zouden soigneren, dan zou Zwarte Piet gewoon Piet heten en even wit zijn als mijn paard. Nu moet ik zeggen dat ik er in de loop van de jaren wel aan gewend ben geraakt hem met een zwart gezicht te zien, dus té proper moeten die schoorstenen nu ook niet worden.’

Ben je nooit bang dat Zwarte Piet ander werk zou zoeken?

’Bijlange niet. Ik bied hem werkzekerheid en de sfeer tussen ons is tof. In het openbaar ben ik soms een beetje streng tegen hem, maar eigenlijk zijn wij hele goede vrienden.’

Hartelijk dank voor dit gesprek, Sinterklaas.

LOW_sint1 LOW_sint2 LOW_sint3 LOW_sint4 LOW_sint5 LOW_sint6 LOW_sint7